Kunegunda i rycerz, który jej nie chciał. Legenda z zamku Chojnik.

Na zamku Chojnik miała mieszkać Kunegunda, piękna kasztelanka, która nie zamierzała oddać ręki pierwszemu lepszemu rycerzowi. Kandydatom stawiała warunek: poślubi tego, kto w pełnej zbroi objedzie konno zamkowe mury, prowadzące nad stromą przepaścią.

Nie była to zwyczajna próba odwagi. Wąska droga biegła tuż przy urwisku, a jeden fałszywy ruch mógł zakończyć się upadkiem w skalną dolinę. Mimo to na Chojnik przybywali kolejni śmiałkowie. Każdy liczył, że pokona niebezpieczną trasę i zdobędzie rękę pani zamku.

Wielu przypłaciło tę próbę życiem. Ich konie traciły równowagę, a jeźdźcy spadali w przepaść. Z czasem wieść o okrutnym warunku Kunegundy rozeszła się po okolicy. Coraz mniej rycerzy chciało ryzykować życie dla jej urody i obietnicy małżeństwa.

Aż pewnego dnia na zamkowy dziedziniec wjechał młody rycerz. Kunegunda od razu zapragnęła, by to właśnie on został jej mężem. Mężczyzna zgodził się podjąć próbę. Dosiadł konia i ruszył wzdłuż murów, nad urwiskiem, gdzie wcześniej zginęło tylu jego poprzedników.

Tym razem koń i jeździec bezpiecznie pokonali całą trasę. Kunegunda mogła sądzić, że oto znalazła godnego siebie męża. Zwycięzca nie zamierzał jednak przyjąć jej ręki. Zamiast oświadczyn wypowiedział słowa, które miały zakończyć jej okrutną grę:

Rycerz rzucił rękawicę i odjechał. Dla Kunegundy była to największa zniewaga. Kobieta, która przez lata odrzucała kolejnych kandydatów i wysyłała ich na śmiertelną próbę, sama nie potrafiła znieść odrzucenia.

Według najbardziej znanej wersji legendy rzuciła się w przepaść, w której wcześniej zginęło tylu rycerzy. Inne przekazy kończą jej historię inaczej: porwaniem przez diabła albo odejściem do klasztoru, gdzie miała pokutować za swoje czyny.