Pielgrzymy w Karkonoszach. Opowieść o wędrowcach zaklętych w granit.

Na zboczu Smogorni, na wysokości około 1200 metrów, stoją trzy potężne granitowe grupy skalne. Najwyższa z nich sięga około 25 metrów. To właśnie Pielgrzymy, których kształty od dawna przypominały ludziom stojące postacie.

Według jednego z miejscowych podań nie zawsze były kamieniami. Dawno temu wędrowali tędy pielgrzymi, lecz nie wszyscy byli ludźmi, za jakich chcieli uchodzić. Wśród nich byli również grzesznicy.

Za swoje przewinienia zostali ukarani w niezwykły sposób — zamieniono ich w kamień. Zamiast dotrzeć do celu swojej wędrówki, pozostali więc na zawsze w Karkonoszach. Trzy wysokie, nieruchome sylwetki stoją na górskim zboczu, jakby zatrzymane w połowie drogi. Z czasem zaczęto nazywać je Pielgrzymami.

Dziś trudno powiedzieć, ile w tej opowieści jest dawnego podania, a ile próby wyjaśnienia niezwykłego wyglądu skał. Jedno pozostaje niezmienne: kiedy patrzy się na Pielgrzymy, łatwo zobaczyć w nich ludzi, którzy zastygli w kamieniu podczas swojej wędrówki.

Motyw grzesznych pielgrzymów zamienionych w skałę pojawia się w regionalnych opracowaniach dotyczących Pielgrzymów. Nie udało się jednak ustalić najstarszego zapisu tego podania, dlatego nie przypisujemy mu konkretnego wieku ani nie przedstawiamy go jako legendy poświadczonej w XIX-wiecznych źródłach.

Same Pielgrzymy są naturalną formacją granitową, ukształtowaną przez długotrwałe procesy wietrzenia i erozji. Ich charakterystyczny wygląd od dawna pobudzał wyobraźnię i stał się podstawą różnych opowieści.